Nieuws van leden
Marijke Wolfswinkel en de beklimming van de Toubkal.April 2012:
De laatste loodjes….
De afgelopen maanden ben ik in training geweest voor de beklimming van de Toubkal een berg in Marokko, van 4162 meter hoog, waarbij er op de TOP in april nog veel sneeuw en ijs ligt.
Technisch gezien is het geen moeilijke beklimming, waar het niet dat ik deze ga maken met een bijzondere groep mensen.
Wij, groep van 12 man/vrouw, bestaan uit 8 mensen met een lichamelijke beperking en 4 buddy’s zoals ze dat zo mooi zeggen. (hoewel we de ervaring hebben dat de buddy’s eerder uitvallen dan wij….)
De beperkingen zijn zeer gevarieerd, van zeer slechtziend en doof tot het missen van een onderbeen, het hebben van een beperking in de armen.
Zelf mis ik ook een onderbeen, maar heb me voorgenomen dat we samen, als we uitgaan van wat we samen wel kunnen, de TOP gaan bereiken.
De “gewone” dingen worden soms een ware zoektocht, bijvoorbeeld het zoeken naar de juiste schoenen. In mijn geval betekend dat mijn linker-prothese-been een schoen moet hebben die goed afwikkelt en een goede demping geeft. Naar veel passen en meten een schoen gevonden die ook nog in de bergen geschikt was.
Prothese opnieuw laten afstellen op de schoenen om zo weinig mogelijk andere lichamelijke belasting, zoals op rug etc, te krijgen.
Met als gevolg dat ik nu al maanden, vanaf september op de schoenen loop, zelfs op de bruiloft van de buren….maar het is voor een goed doel!
Vooral ik het begin, kon ik de schoenen, wel…..maar het went en je lichaam went, dus nu zitten ze als gegoten. Ben benieuwd na de beklimming hou mijn oude schoenen gaan lopen…
Ze staan in ieder geval iets minder “klomp”.
Hoe vlieg je zo’n beklimming aan?
Ik heb totaal bijna 500 km gelopen en jawel, natuurlijk heb ik de 6e Broekstreker Stertocht ook als training gebruikt en de 7e Broekster Stertocht gebruik in om uit te lopen…
Veel in de sportschool om aan “oud ijzer” te trekken, trainingen met de rest van de groep, voor het groepsgevoel, vooral erg veel lol gehad, want het moet natuurlijk ook leuk zijn!
Nu op naar de laatste loodjes, ben als een hamster mijn spullen in orde aan het maken, want op vrijdag 13 april vliegen we richting Marokko, op zaterdag 14 april begint de beklimming.
Gelukkig voorziet mijn werkgever, de Politie, in een aantal basis kledingstukken die we kunnen gebruiken, na de tocht gaan ze terug voor de volgende expeditie, maar niet alles mogen we gebruiken, dus Beversport is zo’n beetje mijn 2e thuis op dit moment.
Het is spannend, 13 april komt steeds dichter bij en… heb ik alles?...ga ik geen hoogteziekte krijgen…. Andere problemen?..... maar vooral ben ik van plan om te gaan genieten, want als je uitgaat van wat je wel kunt ipv van niet, kun je samen de TOP bereiken.
Voor verder informatie kunt u kijken op www.politie-expeditie.nl
Ook tijdens de tocht zullen hier verslagen op geplaatst worden, om het thuisfront op de hoogte te houden.
Marijke
December 2011:
Politiemedewerkers starten
met training voor beklimming Toubkal
In april 2012 beklimt
een groep politiemedewerkers de berg Toubkal (4.167 meter) in Marokko. Acht van
de veertien deelnemers zijn andersvaliden. In oktober 2011 begon de groep met
trainen. De tocht wordt onder andere gesponsord door het Landelijk
Expertisecentrum Diversiteit (LECD). Het ondersteunen van andersvalide
politiemedewerkers is een van de aandachtspunten van het LECD. Onlangs spraken
we met deelnemers over hun motivatie en over de eerste training.
Marijke Wolfswinkel (43 jaar, VTSPN) doet mee om te laten zien dat je
letterlijk en figuurlijk bergen kunt verzetten als je uitgaat van mogelijkheden
in plaats van onmogelijkheden. Collega Hendrie Hankamp (45 jaar, Politie
IJsselland) noemt een vergelijkbare reden: “Ik wil laten zien dat mensen met een
handicap prestaties kunnen leveren en niet zo snel afgeschreven moeten worden.
Ik heb binnen een jaar twee dienstongevallen meegemaakt. Ik ben daar nog steeds
mee bezig en heb me voorgenomen alle ellende letterlijk van de top van deze berg
te schoppen.”
Na de Toubkal zijn er alleen nog
‘bergjes’
Een spontane actie noemt Rogier Kleine (37 jaar, Politie Groningen) zijn
aanmelding. “Ik ben altijd te vinden voor nieuwere uitdagingen. Ik ben
slechtziend en slechthorend. Daardoor denken mensen vaak dat ik niet veel kan.
Maar ook ik wil mijn doelen en grenzen steeds verleggen.” Gwen de Winkel (40
jaar, Politie Twente) stortte twee jaar geleden met een open lift zes meter naar
beneden. “Dit heeft nog steeds een enorme impact op mijn gezin. Ik wil mijzelf
met deze beklimming een positieve impuls geven.” Gwen vertelt dat ze elke dag
bergen tegenkomt bij haar bezigheden. Ze hoopt uit de beklimming van de Toubkal
de energie te halen om die dagelijkse ‘bergjes’ te overwinnen. “Als ik op de top
van de Toubkal heb gestaan, welke berg is dan nog hoger?” Ramon Bongers (43
jaar, Politie Utrecht) heeft voeger veel gesport. “Dat stopte ineens door het
ongeluk. Ik miste al heel lang een sportieve lichamelijke uitdaging, iets
waarvoor ik echt kon gaan. Deze kans heb ik dan ook met beide handen aangepakt.”
Posters
Toubkal op het bureau
“Ik heb altijd veel gesport”, vertelt Roland Flokstra (34 jaar, Politie
Utrecht). “Maar dat stopte na een motorongeval in juni 2005, waarna mijn linker
onderbeen werd geamputeerd. Sindsdien ben ik op zoek naar een sport die bij mij
past.” Roland zag een paar jaar geleden de posters van de beklimming van de
Toubkal op het bureau hangen, maar schrok van de fysieke eisen die aan de
deelnemers werden gesteld. “Ik zou bij voorbaat afvallen. Omdat ik wist dat ik
de top zou kunnen halen, heb ik contact gezocht met de organisatoren Hans Robijn
en Wilbert Paulissen. Ze waren direct enthousiast over mijn idee om zo’n
expeditie te doen met collega’s met een beperking.” Voor Roland is deze
expeditie een mogelijkheid om zijn grenzen te verleggen. “Hier moet ik echt voor
trainen. Ik zal het team zeker nodig hebben om deze prestatie waar te maken.”
Naar elkaar toe groeien
Over de eerste trainingsdag zijn de geïnterviewden unaniem positief. “Een
mooi stel bij elkaar: positief en enthousiast”, lacht Ramon. Marijke: “Wat me
opviel is dat iedereen supergemotiveerd is om aan de expeditie mee te doen. En
dat de begeleiders heel bewust de keus hebben gemaakt juist met deze expeditie
mee te gaan. Ik vind het te gek, dat zij ons willen helpen de top te bereiken.
Zij moeten daarin investeren.” “Dit is een groep die naar elkaar zal gaan
groeien”, zegt Hendrie. Gwen vult aan: “Het was ontspannend en er was ruimte
elkaar te leren kennen. Vier uur wandelen waren zo voorbij. Ik voelde het wel in
mijn scheenbenen en bovenbeen, maar hoorde gelukkig ook anderen hierover.” Dat
het inspannend was, beaamt Roland: “Ik had het laatste uurtje wandelen veel pijn
aan mijn stomp, maar de groep is fantastisch. De sfeer was meteen goed. Volgens
mij hebben we echt een groep met doorbijters. Ik heb er dan ook alle vertrouwen
in dat we de top gaan halen.”
Binnenkort
verschijnt een tweede interview met deze deelnemers op de website van het LECD .
Het ondersteunen van andersvalide politiemedewerkers is een van de portefeuilles
van het Landelijk ExpertiseCentrum Diversiteit (LECD). Kijk voor meer informatie
over de activiteiten van het LECD op
www.lecd.nl of volg ons op Twitter via PA_LECD en AnnekeNahumury.
Lees meer over de beklimming van de Toubkal op www.politie-expeditie.nl.
Enthousiast over deze beklimming en andersvalide? Neemt contact op met Hans Robijn (hans.robijn@politie-expeditie.nl)